Dag lezer, 

Hoe ver mag de ‘academische vrijheid’ gaan en vanaf wanneer moet die worden ingeperkt? Die vraag staat centraal in het ontplofbare dossier van de Amerikaanse filosofieprofessor Nathan Cofnas, die aan de slag gaat aan de Universiteit Gent, tot groot ongenoegen van heel wat van zijn nieuwe collega’s en veel studenten.

Cofnas legt een verband tussen IQ en ras, noemt zichzelf een ‘race realist’, stelt dat maatschappelijke systemen rekening moeten houden met het feit dat “talent niet gelijk verdeeld is binnen of tussen groepen”, dat “in een echte meritocratie” zwarte mensen “zouden verdwijnen uit bijna alle prominente posities buiten sport en entertainment” en dat het aantal zwarte professoren aan topuniversiteiten naar nul zou neigen. In blogposts hekelt hij het “duivelse gelijkekansenbeleid”.

Sommige academici verdedigen zijn aanstelling omdat wetenschappers in alle vrijheid alle soorten hypotheses moeten kunnen onderzoeken, inclusief de ‘gevaarlijke’. Ook meerdere internationale collega’s verdedigen Cofnas in naam van de academische vrijheid, onder wie de vermaarde Amerikaanse psycholoog Steven Pinker.